"To nie deszcz, to ludzie" - spotkanie z H. Birenbaum

Data: 2019-05-27 19:00
Miejsce: Poznań
Ceny: 5 zł
Link bilety: https://www.bilety24.pl/inne/-to-nie-deszcz-to-ludzie-halina-birenbaum-spotkanie-autorskie-49964?id=243943


Halina Birenbaum wspomina swoje dzieciństwo w Warszawie, dojrzewanie w getcie, zamordowanie matki na Majdanku, pierwszą miłość w Auschwitz a także odzyskaną wolność, drogę do Izraela oraz budowanie na nowo państwa i rodziny. To herstoria - książka pisana z perspektywy kobiecej, o sprzecznościach i podobieństwach: o Polsce i Izraelu, o łączeniu macierzyństwa z pisaniem, o wpływie Zagłady na relacje z innymi, o zazdrości i miłości, o lęku przed stratą, o wyzwoleniu z poczucia winy wobec dzieci, o pojednaniu - nie tylko między krajami, ale także między rodzinami.

Tak o swojej bohaterce pisze Monika Tutak-Goll:

Patrzy przed siebie: „Przeszłość żyje obok mnie, ale ja nie żyję przeszłością."
Myśli o młodzieży, umie do niej trafić: „Jestem w ich świecie. Ja ich na cmentarze nie prowadzam”.
Opowiada tak, że słucha każdy: „Byłam kiedyś w poprawczaku w Łagiewnikach, prowadziły go siostry zakonne. Miałam mówić do zbuntowanych dziewczyn, to była butna grupa. Porwały obraz Jezusa na kawałki. Myślałam: o czym ja tu będę mówić? Opowiedziałam o Abramie, miłości z Auschwitz. Gdy skończyłam, odprowadzały mnie pod rękę, tuliły. Zrozumiały lepiej, niż inni.”
Nie lubi zamawiać kawy w restauracji: „Ja nie jestem ta pani, której się podaje”.
Zna osiem języków. Wszystkich nauczyła się sama: „Byłam ostatnio na spotkaniu z młodzieżą w Hiszpanii, opowiadam o matce, ojcu, a słyszę, że tłumacz mówi: „Hitler, Goebels”. „Co jest?”, myślę. „Zwariował? Nic takiego nie powiedziałam!”. Nie będą mnie już tłumaczyć. Sama chcę opowiadać".
Oburza się jak nikt inny: „Czego ty znowu nie rozumiesz?”
Przywraca pamięć o tych, których nie pamiętałby już nikt. Erna Zajdman, Elusia Geszychter, Pinek Zborowski, dzieci z Muranowskiej. Napisała przepiękny wiersz o Frumie, z którą mieszkała na jednej kojce, w bloku 27 w Auschwitz: „Kiedyś stoję nad zlewem, to już lata 90-te, prawie 50 lat od Auschwitz. Zmywam naczynia, mam w głowie pustkę. I nagle słyszę: Fruma. Przecież ona nazywała się Fruma! Usłyszałam imię, które od 50 lat nie było na niczyich ustach.”
Uparta. To dzięki niej wiersze Szlengla są w Izraelu. Uzbierała z mężem na auto, ale powiedziała mu: „Henryk, ja muszę wydać za te pieniądze Szlengla. Muszę. Ja żyję, on nie. Czy mi wolno o nim zapomnieć?''
Jeśli kocha, to całą sobą, całym sercem, jak nikt: „Ja nie wierzyłam, gdy mówili, że Boga trzeba kochać więcej niż wszystkich. Myślałam zawsze: ja moją mamę kocham więcej niż Boga, więcej niż wszystko." Straciła ukochaną matkę, gdy miała 13 lat.
Halina nigdzie nie czuje się u siebie. Mówi: „w Izraelu jestem za polska, w Polsce za żydowska, wśród religijnych - ateistka, wśród ofiar - za kolorowa”.

Wydawnictwo Agora
Premiera książki: 22 maja 2019

BĄDŹ Z NAMI W KONTAKCIE

Zapisując się do naszego newsletera wyrażacie Państwo zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych do celów marketingowych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. nr 133, poz. 883) przez Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu.
Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu

Wjazd do Teatru od ul. Ratajczaka, boczne wejście do budynku Arkadii.
W okolicy przystanek tramwajowy.
Wjazd do budynku - wysokie schodki, uniemożliwiające samodzielne dostanie się dorecepcji. Brak domofonu, dzwonka, itp. Przy wejściu brak poręczy. Drzwi otwierają się bez problemu.
Koperta parkingowa znajduje się po drugiej stronie ulicy.

Sale teatru znajdują się na 2 piętrze, wymagany transport windą.
Winda – przyciski na odpowiedniej wysokości, lektor, oznaczenia brajlowskie
Przy drzwiach wejściowych do Teatru jest dzwonek, umiejscowiony jednak zbyt wysoko. Drzwi wejściowe do Teatru o odpowiedniej szerokości, otwierają się łatwo.

Wjazd na salę teatralną bez przeszkód. Dla osób na wózkach miejsca na widowni
przewidziane są w jej dolnej części.
Na sali jest zainstalowana pętla indukcyjna.
Fotele mają podłokietniki.
Toaleta dostępna na 3 p., konieczność dostania się do niej windą.
- w toalecie prysznic, z krzesełkiem kąpielowym
- zbyt krótka kratownica pod prysznicem
- suszarka do rąk za wysoko
- zbyt wysoki próg prowadzący do wejścia do toalety
Informacja dla osób niepełnosprawnych
Biuletyn Informacji Publicznej
bip.jpg
© 2017 Teatr Ósmego Dnia
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych oraz funkcjonalnych. Korzystając z serwisu akcetujesz pliki cookies.